تغذیه درمانی کل نگر – نحوه ترکیب اصل ۴ غذا خوردن شهودی: چالش پلیس غذا


امیدوارم در رابطه با رابطه شما با غذا، بررسی عمیق اصول غذاخوردن شهودی که توسط Evelyn Tribull و Elise Rich ابداع شده است، مفید، بی پایان و تفکر برانگیز باشد. امروز قصد دارم چهارمین اصل غذا خوردن شهودی را بررسی کنم: چالش پلیس غذا. این اصل در واقع در مورد پذیرش عدم قضاوت در مورد انتخاب های غذایی شما و از بین بردن ترس، قضاوت و شرم در رابطه با غذا است.

پلیس غذا عمیقاً در قوانین و مقررات فرهنگ رژیم غذایی و باورهای مربوط به غذا جا افتاده است. وقتی غذای خاصی را انتخاب می‌کنید و سپس آن انتخاب را خوب یا بد توصیف می‌کنید، معمولاً خط غذا ظاهر می‌شود – که می‌دانیم فقط باعث درونی شدن این احساسات می‌شود و تصوری از احساس شما در مورد خودتان ایجاد می‌کند. این منجر به احساس برتری یا حقارت در رابطه با انتخاب‌های شما می‌شود تا زمینه‌سازی و پذیرش، که ممکن است ترجیح دهید این احساس را داشته باشید.

پلیس غذا می تواند یک نیروی خارجی نیز باشد. مردم، کتاب‌ها، مطالعات و موارد دیگر که درباره انتخاب‌های شما بازخورد می‌دهند، انتخاب‌های شما را زیر سوال می‌برند، شما را به خاطر انتخاب «خوب» تحسین می‌کنند و شاید به شما کمی خنده‌دار نگاه می‌کنند یا حتی نظر می‌دهند – اگر شما همان چیزی را انجام می‌دهید که آنها فکر می‌کنند. یک انتخاب “بد” همه اینها فقط انگ اطراف غذا و تصویر بدن را تداوم می بخشد و در نهایت احساس گناه و شرم درونی ایجاد می کند.

احساس گناه به عنوان وجدان شما ظاهر می شود. اگر قبلاً کار اشتباهی انجام داده اید، احساس گناه یک احساس مناسب و مفید است. فرض کنید ناامید هستید و این ناامیدی را از کسی که به او اهمیت می دهید بردارید و بی ادبانه با او صحبت کنید. ممکن است احساس گناه کنید. این شخص سزاوار این نیست که با او اینطور صحبت شود و به احتمال زیاد اگر شما ناامید نبودید چنین واکنشی نشان نمی دادید.

احساس گناهی که احساس می‌کنید قطب‌نمای مفیدی است که به شما نشان می‌دهد رفتار شما با رفتاری که می‌خواهید با دیگران رفتار کنید یا در دنیا ظاهر شوید مطابقت ندارد. اکنون شما این انتخاب را دارید که به آن احساسات پاسخ دهید. می توانید با عذرخواهی رفتار خود را اصلاح کنید. پس از عذرخواهی، می توانید تلاشی هماهنگ برای تغییر رفتار خود نشان دهید. دفعه بعد که احساس ناامیدی کردید، می توانید نحوه برخورد مناسب و مؤثرتر با این احساسات، مدیریت و ابراز آنها را تعیین کنید.

می دانم که صحبت در مورد احساس گناه کمی دور از ذهن بود، با این حال، درک ماهیت و نیاز به گناه مهم است. اگر قبلاً کار اشتباهی انجام داده اید، احساس گناه مفید است. اگر در حال خوردن یک کلوچه هستید، هیچ کار بد یا اشتباهی انجام نمی دهید و مهمتر از همه، شما آدم بدی برای این تصمیم نیستید. احساس گناهی که ممکن است از سوی پلیس غذا در سر یا اطراف شما ظاهر شود، می تواند تمرکز بر این احساسات و توضیح آنها را برای شما دشوار کند. تشخیص میزان احساس گناه در انتخاب مواد غذایی به شما امکان می دهد پلیس غذای خود را منطقی تر و عمیق تر بررسی کنید.

حتی بدتر از آن، پلیس غذا از طریق احساس گناه و شرمندگی عمل می کند و زمانی که این احساسات درونی شوند، می تواند منجر به الگوهای احساسی خوردن شود. این الگوها احساس گناه و شرم را افزایش می دهند و منجر به چیزهایی مانند مخفی خوری، احساس شرم و افزایش میل به غذا در سطح شدید و عمیق می شوند. گوش دادن به پلیس غذا و اعتقاد به آن در نهایت می تواند منجر به الگوهای غذایی احساسی خطرناک و پرخوری شود، زیرا آنها با ذهنیت رژیم غذایی، قضاوت و مفهوم محدودیت مرتبط هستند. وقتی اجازه می‌دهید غذا فقط غذا باشد و قضاوت را کنار بگذارید، احساس می‌کنید در انتخاب‌هایتان ارتباط و تعادل بیشتری برقرار می‌کنید.

مشاهده پلیس مواد غذایی هنگامی که با تمرین غذا خوردن آگاهانه همراه شود، افزایش می یابد. تصمیم بگیرید که چه چیزی بخورید و سپس آن را به گونه ای انجام دهید که به شما امکان می دهد غذای خود را بچشید، لذت ببرید و لذت ببریدبدون قضاوت. از افکاری که در مورد آنچه می خورید آگاه باشید و سعی کنید به جای هرگونه احساس یا قضاوت با حقایق در مورد آن کنار بیایید.

برخی از جملات ذهنی بدون قضاوت ممکن است شبیه به این باشند، تمرین کنید که از آنها برای مبارزه با پلیس غذا در ذهن خود و احتمالاً اطرافیانتان استفاده کنید:

  • این غذا برای من طعم خوبی دارد.

  • این غذا غذا را تامین می کند.

  • این غذا مرا خوشحال می کند.

  • این غذا مرا سیر می کند.

  • این غذا باعث می شود احساس کنم _______ (سالم، پرانرژی، خاکی…)

برخی از روش‌هایی که می‌توانید به آرامی با خودتان صحبت کنید، تند کردن غذا ممکن است شبیه موارد زیر باشد:

  • امروز تصمیم گرفتم به گرسنگانم احترام بگذارم.

  • غذایی که انتخاب می کنم انتخاب من است.

  • من به انتخاب هایم اعتماد دارم

  • می دانم بدنم چه می خواهد و چه نیازی دارد.

  • من این غذا را با احتیاط می‌خورم و متوجه اثرات آن بر بدنم خواهم شد.

  • من سزاوار این هستم که از غذای خود لذت ببرم.

  • من شایسته تغذیه بدنم هستم.

هنگامی که درگیر این فرآیند غذا خوردن آگاهانه و شهودی می شوید، شروع به رها کردن قضاوت، ترس و شرم می کنید. از قضا، ممکن است متوجه شوید که به طور همزمان هوس محدودیت های کمتر و کمتری دارید.

برای این هفته تمرین کنید که هنگام خوردن یک وعده غذایی یا میان‌وعده متوجه تیرگی غذا شوید. از هر گناهی آگاه باشید و به چالش بکشید، از خود بپرسید، “آیا قبلاً کار اشتباهی انجام داده ام؟” یادداشت برداری کنید و ببینید که چگونه می توانید در مورد انتخاب های غذایی و بدن خود به صحبت های درونی و بدون قضاوت و دلسوزانه با خودتان ادامه دهید. شروع به استفاده از برخی از این ابراز وجود کنید و تحول درونی را که با این تمرین قدرتمند به وجود می آید احساس کنید.