تغذیه درمانی کل نگر – چگونه اصل غذا خوردن شهودی ۲ را بگنجانیم: به گرسنگی خود احترام بگذارید


دومین اصل غذا خوردن شهودی این است: به گرسنگی خود احترام بگذارید. اگر شروع به اجرای اولین اصل معرفی شده در وبلاگ قبلی – رد طرز فکر رژیم غذایی – کنید، آماده هستید که مستقیماً به این مفهوم بپردازید. وقتی یک رژیم غذایی مزمن می‌گیرید و غذاها یا کالری‌ها را محدود می‌کنید، احتمالاً گاهی احساس گرسنگی می‌کنید – شاید حتی بعد از غذا خوردن. این یک روش پایدار برای غذا خوردن نیست.

هنگامی که شما گرسنگی خود را محدود می کنید و نادیده می گیرید/تجربه می کنید، در برخی مواقع ذهن شما بر تلاش های شما برای نخوردن غلبه می کند و متوجه می شوید که پرخوری می کنید. این یک انگیزه بیولوژیکی برای زنده ماندن است، ما باید غذا بخوریم تا سالم بمانیم، و وقتی به گرسنگی خود احترام نمی گذارید، ممکن است متوجه شوید که الگوهای خطرناکی از پرخوری ایجاد می کنید و احتمالاً میل به پرخوری ایجاد می کنید.

وقتی به گرسنگی خود احترام می گذارید، درگیر غذا خوردن آگاهانه می شوید. احترام به گرسنگی مستلزم حضور کامل هنگام غذا خوردن است. احترام به گرسنگی مستلزم توجه به بدن و نیازهای فردی آن است. این غذا خوردن آگاهانه به عنوان هسته اصلی آن، بودن در کنار غذا و گوش دادن به بدنتان است. هنگامی که به گرسنگی خود احترام می گذارید، می توانید هنگام گرسنگی غذا خوردن را تمرین کنید و متعهد شوید که بدن خود را تعیین کند که واقعاً چه می خواهد و چه نیازی دارد.

یکی از مهم ترین مولفه های تغذیه آگاهانه، مفهوم عدم قضاوت است. وقتی با دقت غذا می خورید، لحظه به لحظه با این درک غیر قضاوتی به توجه خود ادامه می دهید. وقتی در مورد گرسنگی، بدن یا غذایتان قضاوت نمی کنید، می توانید کاملاً حضور داشته باشید و به شکلی عمیق تر با بدن خود هماهنگ باشید. این به شما امکان می دهد بدون قضاوت تعیین کنید که چه غذاهایی شما را راضی می کند، انرژی، تغذیه و لذتی را که لایق غذای خود هستید به شما می دهد. وقتی تمرین می کنید که در مورد غذایتان قضاوت نکنید، به خودتان اجازه می دهید که غذایتان را پشت سر بگذارید فقط غذا باش

اگر مدتی است که رژیم یویو داشته اید، احترام به گرسنگی می تواند خجالت آور باشد، اگر در ابتدا عجیب نباشد. در کتاب من، تغذیه درمانی جامع نگر: رویکردی آگاهانه برای ایجاد صلح با غذامن مقیاس گرسنگی زیر را برای کمک به اجرای این اصل پیشنهاد می کنم. هنگامی که استفاده از این مقیاس را به طور مداوم برای ارزیابی گرسنگی خود تمرین می کنید، روند احترام به گرسنگی خود را قابل انجام تر می کنید. هرچه بیشتر تمرین کنید که به نشانه های گرسنگی خود توجه کنید و به بدن خود در حین غذا خوردن آگاهانه گوش دهید، شهودتر خواهید شد.. در نهایت نیازی به مراجعه به دستگاه گرسنگی نخواهید داشت، اما در ابتدا می تواند ابزار بسیار مفیدی باشد.

مقیاس گرسنگی:

۰ = بدون گرسنگی

۱ = گرسنگی خفیف

۲ = گرسنگی خفیف، می توانید یک میان وعده بخورید

۳ = تا حدودی گرسنه است، شکم ممکن است غرش کند، آماده خوردن است

۴ = بسیار گرسنه، غرغر معده، سردرد احتمالی، ممکن است تحریک پذیر یا لرز شود

۵ = بالاتر از گرسنگی، سیر گرسنه

توصیه می کنم حداقل یک بار در روز با استفاده از ترازو تمرین کنید. هنگامی که یک وعده غذایی یا میان وعده در روز می خورید که می توانید آن را به غذا خوردن آگاهانه اختصاص دهید، در حالی که گرسنگی خود را گرامی می دارید، در راحتی خود رشد خواهید کرد. یک دفترچه یادداشت و ابزار نوشتن را در دسترس داشته باشید. منابع حواس پرتی خود را به حداقل برسانید. در بدن خود غوطه ور شوید و توجه داشته باشید که در مقیاس گرسنگی کجا ایستاده اید. آن را با علائم و علائمی که بدن شما در مورد میزان گرسنگی شما ارسال می کند، یادداشت کنید.

این بازخورد بسیار ارزشمند است و به شما امکان می دهد پیشرفت خود را در طول زمان ببینید. همچنین به شما این امکان را می دهد که الگوهای غذا خوردن عاطفی و استرسی را شناسایی کرده و روی آنها کار کنید. اگر متوجه شدید که غذا می خورید و گرسنه نیستید، می توانید کار را انجام دهید مکث، فکر کردن، رها کردن فرآیندی برای کمک به تغییر این الگوها.

آهسته، آگاهانه غذا خوردن را تمرین کنید و تمام حواس خود را درگیر کنید. پس از تمرین روزانه این فرآیند در طول هفته، می توانید یادداشت های خود را مرور کنید و با اصل احترام به گرسنگی شروع به دیدن الگوهای خود و هر چالشی کنید. شما همچنین خواهید دید که از طریق اعتماد به نفس خود در کجا پیشرفت می کنید، با بدن و غذای خود راحت تر می شوید و با احساسی که می خواهید به وجود می آورید، با شروع به ایجاد صلح با غذا از طریق شیوه های غذایی شهودی و آگاهانه، بیشتر هماهنگ می شوید.